خواهر شهید حسینعلی آجرلو در روایت از برادرش می کند: «حسینعلی آجرلو، کودکی که در محله‌های کرج بزرگ شد و جوانی که در آتش انقلاب و دفاع مقدس بالید، نامش همیشه در یادها می‌درخشد. از روزهایی که با فریادهای انقلابی‌اش دیوارهای سکوت را می‌شکست تا لحظه‌ای که در خاکریزهای سوسنگرد، خونش را با خاک وطن آمیخت. این روایت، گواه عشقی است که در رگ‌های یک برادر جاری بود و در نهایت، به شهادتی جاودان پیوست.»

شهید «رضا خرمی» از شهدای مدافع حرم استان البرز است. از او روایت شده است: «یکی از مربیان زبده نظامی و از محافظان سردار حاج قاسم سلیمانی بود. از سال ۱۳۹۲ در مبارزه با تکفیری‌ها در جبهه مقاومت اسلامی حضور داشت.»

شهید «مرتضی مسیب‌زاده» از شهدای مدافع حرم استان البرز است. پدرش روایت می‌کند: «اهل سفر به شهرهای مذهبی بود. پسرم آرزویش شهادت بود.»

شهید «ملک‌احمد چگینی» از شهدای دوران دفاع مقدس است که نوید شاهد البرز روایتی از این شهید را به قلم «محمدحسن مقیسه» تقدیم مخاطبان می‌کند.

شهید «روح‌الله مهرانی» از شهدای دوران دفاع مقدس است. از او روایت شده است: «...اما یک چیز را نتوانسته‌اند از من بگیرند و آن ایمان و هدفم است که عشق به الله و معشوقم؛ به خدای مطلق جهان هستی و عشق به شهادت و عشق به امام و اسلام است.»

«شهید سیدشهاب‌الدین افتخاری» از شهدای دوران دفاع مقدس است. پدرش از او روایت می‌کند که در عروسی‌اش حنا نگذاشت و گفت: در جبهه حنا می‌گذارم. 

«شهیدحسن رزاقی» از شهدای مدافع حرم است. همسرش از او روایت می‌کند: «وقتی دوستش تنها رفت و چند ماه بعد خبر شهادتش را آوردند، همسرم خیلی ناراحت شد. همیشه می‌گفت: «تا شهادت یک قدم فاصله داشتم. از دست دادمش.»

شهید «حاج‌اصغر فلاح‌پیشه» از شهدای دوران دفاع مقدس است، در روایت از او آمده است: «از بچه های مخابرات لشکر ۲۷ محمد رسول الله بود و اغلب در جبهه می‌ماند. مدت کوتاهی هم بیسیم‌چی حاج احمد متوسلیان شده بود.»

شهید «سیداحمد حاجی‌سيدنصير» از شهدای دوران دفاع مقدس است. نوید شاهد البرز موشن‌استوری از گزیده وصیت‌نامه این شهید گرانقدر را برای بهره‌برداری مخاطبان و کاربرد در فضای مجازی منتشر می‌کند.

«شهید داود آجرلو» از فرماندهان شهید دوران دفاع مقدس است. هم‌رزمش از او روایت می‌کند که احمد تا تهران در آمبولانس بالای پیکر برادر تازه دامادش نشسته بود و نوحه‌سرایی می‌کرد، احمد از همه بی‌تاب‌تر بود. داود هم رفت مانند تمام شهدایی که رفته بودند و فقط عکسشان برای احمد مانده بود.»