جانباز «محمد ویسی» گفت: سال 1365 نیز در عملیات نوسود که دمکرات‌ها آن منطقه را مین‌گذاری کرده بودند مجبور به پاکسازی شدیم و من روی یکی از مین‌ها رفتم و تمام بندم سیاه و کبود شد و داخل رودخانه افتادم.

جانباز کرمانشاهی «محمدرضا کریمی»، می‌گوید: به عنوان بسیجی به منطقه کردستان اعزام شدم و در عملیات‌های مختلف شبانه روز در قله‌های کامیاران و مریوان برای پاکسازی کومله دمکرات در حال گشت بودیم. تا اینکه برای عملیات کربلای 5 به شلمچه اعزام شدیم و آنجا مجروح شیمیایی شدم. دوست داشتم به شهادت برسم و هرکس که به شهادت رسید مخلصانه جنگید.

جانباز کرمانشاهی «نورعلی حسینی»، می گوید: در جنگ تحمیلی برای رزمندگان سنگر جوش می کردم. یک روز در پادگان بودم که دشمن شهر را مورد حمله بمباران هوایی قرار داد همه ما زخمی شدیم در این حمله دست راست و یکی از پاهایم را از دست دادم در این خصوص هم هیچگاه احساس ناراحتی نکردم دفاع از وطن هیچگاه پشیمانی به دنبال ندارد.

«فردین چهره آرا» می‌گوید: سال 1361 در بمباران هوایی ترکش به من اصابت می‌کند و مرا به بیمارستان انتقال می‌دهند .25 روز به حالت کما می روم و دو سال تمام دست و پاهایم بدون حرکت می‌شود. از زمان جنگ تحمیلی تا کنون دچار فراموشی شده ام.

همایش منطقه‌ای «نویسندگان نوقلم» با حضور استان‌های آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، اردبیل، ایلام، زنجان، کردستان از 15 لغایت 18 در استان کرمانشاه برگزار می‌شود.

«عیسی امیری»، می گوید: زمستان سال 1365 که پاس بخش یکی از پاسگاه ها در منطقه کله قندی بودم، برای سرکشی نزد نگهبان آن شب رفتم که به یکباره درگیری بین ما و عراقی ها بالا گرفت، صدایی را از پشت خاکریزها شنیدم که در همان لحظه یک نارنجک رو به روی من منفجر شد. یکی از ترکش های آن زمان روی چشم چپم به یادگار دارم.

«ناجی کردستان» روایتی از اولین عملیات تاریخ انقلاب است که توسط جوان‌های کرمانشاهی برای نجات پادگان لشکر سنندج انجام شد. این کلیپ توسط دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب کرمانشاه در دست تدوین است و روانه بازار نشر کتاب خواهد شد.

«علی اکرم حیدری» می‌گوید: 12 سال با شهید حیدرخانی همکلاس بودم. او یکی از ورزشکاران نامی شهرستان گیلانغرب بود و در رشته‌های دو استقامت، فوتبال و والیبال فعالیت داشت. او جوانی با اخلاق، بانشاط و توانمند در ورزش بود.

جانباز و آزاده کرمانشاهی «عبدالقادر اسدی»، می گوید: سال 1367 در منطقه شرهانی عراقی ها به ما هجوم آوردند در حال عقب نشینی بودیم که از پشت ما را اسیر کردند و ما را به جایی به نام الاماره بردند با سیم خاردار دست هایمان را بسته بودند و با کتک حسابی از ما پذیرایی کردند.

جانباز و آزاده کرمانشاهی «حجت اله همتی»، می گوید:18 اردیبهشت 1365 به خدمت سربازی اعزام شدم و در جبهه های جنگ حضور داشتم که در تاریخ 21 تیر1367 اسیر شدم. ما را به سوله ای به نام الامارات بردند آب و غذایی نداشتیم تانکر آبی را آنجا گذاشتند و شیر لوله ها را به روی ما بستند و ما هم مجبور بودیم روی دوش یکدیگر برویم و خود را به دریچه تانکر برسانیم و با پوتین هایمان آب بخوریم.