شهید« نوذرچرس»، با شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران و همزمان غائله کردستان که استکبار جهانی برای ساقط کردن نظام نوپای انقلاب اسلامی به راه انداخت شهید آماده و جان بر کف در صف اول با عوامل استکبار در کردستان قرار گرفت و در نبردی سخت با حزب کومله ارتفاعات باینگان از توابع جوانرود را از دست اشرار خارج و در جای جای کردستان اثرات حضور و دلاوریش در تمام صحنه ها مشهود بود.

شهید«پرویز کاکاوندی» در بخشی از دست نوشته خود آورده است: سلام مرا به تمام مردم ایران برسانید و بگویید امام را دعا کنند.

تنها توجه شهیدگودینی، به خدا و پیامبر و ائمه معصومین بود. قبل از انقلاب در حالی که کارگر بود علاقه شدیدی به امام و روحانیت داشت و این موضوع باعث شد که در تمام صحنه هایی که به نفع پیروزی انقلاب بود شرکت داشته باشد.

شهید «اسفندیار پرهوده»، در سال 1362 به عنوان بسیج افتخاری به جبهه اعزام و در همان سال در منطقه عملیاتی بر اثر ترکش خمپاره مجروح شد. دوران خدمت را در بسیاری از عملیات ها شرکت کرد و یکی از این عملیات‌ها در منطقه کردستان (سردشت) بود.

شهید «حسین ایوانی»، در سال 59 عضو بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامی می شود در آنجا عملاً پیمان خود را با انقلاب و مردم می بندد و به عنوان یک بسیجی برای پاسداری از دین وارد مرحلۀ جدیدی از زندگی خود می شود و در سرپل ذهاب در خط مقدم با دشمنان می جنگید.

شهید همیشه نسبت به دوستان شهیدش محمدعلی و همت غبطه می خورد و آرزو می کرد که شهادت نصیبش شود و بالاخره به آرزوی خود رسید.

جانباز شهید «امیر پسندی» در سال 1363 بر اثر ترکش خمپاره به درجه رفیع جانبازی نائل می شود با توجه به اینکه بعد از جانبازی مشکلات جسمی زیادی متحمل شد اما تا آخرین لحظه عمر خود دست از خدمت رسانی به مردم نکشید.

شهید «علی احمدی»، در بخشی از وصیت نامه خود آورده است: مادرم! به پدر و برادر و نزدیکان من بگو که بچه هایتان را فقط برای جهاد در راه اسلام تربیت کنند و حرف منافق های دو رو و در باطن کافر را گوش ندهند و پشتیبان نایب امام زمان باش و نماز بخوان و همیشه سعی کن با طاغوت مخالفت کنی.

شهید «علیرضا احمدی»، دوران کودکی را مانند دیگر هم سن و سالهایش سپری کرد و بعد وارد فضای دبستان شد. چند سال بعد که به سن تکلیف رسید شروع به خواندن نماز کرد و روزه می گرفت و دیگران را هم تشویق به خواندن نماز می کرد.

«علی اکبر رحمانی» استاندار اسبق کرمانشاه در روایتی از چهارمین شهید محراب می‌گوید: خیلی به تخت فولاد علاقه داشت. هربار که به اصفهان می رفت حتما به تخت فولاد می رفت و می گفت اینجا پیکر هفتاد پیغمبر، دفن است. بعد از انقلاب هم وقتی قسمتی از آن به گلستان شهدا بدل شد، علاقه خاصی به آن جا پیدا کرده بود.