نوید شاهد استان هرمزگان زندگی‌نامه شهید والامقام «سیده‌طیبه صمدی» را برای علاقمندان منتشر می‌کند.

شهید «حبیب آوازه» از جوانان مؤمن و انقلابی شهرستان رودان بود که با تربیتی دینی و روحیه‌ای جهادی، راه دفاع از اسلام را برگزید و سرانجام در بهمن‌ماه ۱۳۶۵ در منطقه شلمچه به شهادت رسید.

همرزم شهید تعریف می‌کند: در گروهان القائم(عج) همه در بحث خودسازی می‌خواستند از هم جلو بزنند، معنویت حرف اول را می‌زد. خورشید خادمی هم قهرمان هر دو میدان بود و خودش را خوب نشان داد. شناخت اجمالی که از او دارم مرا وا می‌دارد که بگویم او رزمنده‌ای خودساخته و انسانی نمونه بود.

نوید شاهد استان هرمزگان زندگی‌نامه شهید والامقام «حمید آشنایی بحری» را برای علاقمندان منتشر می‌کند.

مادر شهید تعریف می‌کند: روزی به پسرم گفتم؛ اگر تو به جبهه بروی و شهید شوی، پدرت چه می‌شود؟ با آرامش به من نگاه کرد و گفت؛ مادرجان، اگر خدا بخواهد من کنار پدرم باشم و عصای دست او شوم، سالم از جبهه برمی‌گردم. اما اگر حکمتش این باشد که شهید شوم، خدا را شکر می‌کنم.

مادر شهید تعریف می‌کند: یکی از منافقین صبح‌ها به بهانه تعمیر موتورش نزدیک خانه‌مان می‌ایستاد و مواظب ورود و خروج پرویز از خانه بود. موضوع را به پرویز گفتم، جواب داد؛ من از این چیزها هراسی ندارم، شهادت افتخار من است.

شهید «خدارسان رنجبری کمیز»، جوانی برخاسته از خانواده‌ای محروم، با ایمانی استوار و روحیه‌ای پرتلاش، زندگی خود را در مسیر خدمت، مسئولیت‌پذیری و دفاع از میهن اسلامی سپری کرد و سرانجام به مقام والای شهادت نائل آمد.

جانباز سرافراز «جاسم سلطانی» درباره حضور خود در جبهه چنین روایت می‌کند: زمانی که جنگ آغاز شد، سربازها و باقی گروهان، دژ خرمشهر را رها کردند و رفتند. من همراه نیروهای مردمی جمع شدیم و وارد دژ شدیم؛ هر کدام یک اسلحه به دست گرفتیم. سپس ما را به اهواز بردند، آموزش نظامی دیدیم و برای فتح خرمشهر و عملیات بیت‌المقدس اعزام شدیم. در منطقه فکه بود که ترکش به من اصابت کرد، از ناحیه کتف مجروح شدم و موج انفجار نیز مرا تحت تأثیر قرار داد.

پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان هرمزگان تصاویر به یادگار مانده از شهید «یوسفعلی سلیمی» را برای علاقه‌مندان منتشر کرد.

داماد شهید تعریف می‌کند: طبق رسم همیشگی، مادرشان پس از عبور دادن ایشان از زیر قرآن، می‌خواستند پشت سرشان آب بریزند. اما ایشان گفتند؛ کسی که عازم جبهه است، نباید پشت سرش آب ریخته شود؛ چراکه همه دوست دارند اگر لیاقت داشته باشند، به شهادت برسند.