شهید بینشان «عبدالحميد عابدی» در وصيتنامهاش نوشت: «برادران و خواهرانم را درست در راه خدا تربيت کنيد که راه شهدا را ادامه دهند، حسينگونه و زينبگونه تربيت کنيد که بهشت زير پای مادران است.»
شهید «عیسی بهاردوست صومعهسرا» در قسمت دوم متن وصیتنامهاش نوشت: «ای برادرها ما در محل کتابخانه تأسیس کردیم تا شاید شما را به کتاب خواندن سرگرم کنیم. اگر جنازه مرا آوردند تقاضا دارم که جنازهام را ببرید کتابخانه چون میخواهم برای آخرین بار از کتابخانه که به اسم شهید است خداحافظی کنم.»
شهید «عیسی بهاردوست صومعهسرا» در قسمت اول متن وصیتنامهاش نوشت: «وقتی کسی عاشق به خدا شد دیگر نمیتواند بماند اینها نمیدانستند که من دنبال چه چیز هستم اینها نمی دانستند که شهادت مردن نیست بلکه شهادت از نو زنده شدن است.»
شهید «عینالله براتلو» در بخشی از وصیتنامهاش نوشته است: «از شما میخواهم که از مسیر خدا یعنی اسلام، اخلاق و آداب اسلامی یک لحظه دور نشوید و در کارهایتان ریا و خودنمایی و دیگر رزایل اخلاقی را راه ندهید و تقوایی خدایی داشته باشید و اعمالتان را فقط برای خدا انجام دهید.»
شهید «غفور مومنزادهولهزاقرد» در وصیتنامهاش نوشت: «در پرورش و تربیت نسل آینده این انقلاب بسیار بسیار دقیق باشید و بدانید و مطمئن باشید که انقلاب اسلامی در ایران تنها انقلاب در جهان میباشد که تماماً و کاملاً علیه ظلم و ستم و چپاول مظلومان و علیه ضد ارزشهای انسانی و اسلامی بوجود آمده است.»
شهید «اميرهوشنگ خادمیسهمی» در وصيتنامهاش نوشت: «در هر کجا هر مکان حسين زمان را ياری کنيد و به ندای هل من ناصر حسينی او لبيک بگوئيد و به آرزوی اينکه در ازای قطره قطره خون هر شهيدی کسانی باشید که راه آنها را ادامه دهند.»
شهید «غلامرضا زینالی» در وصیتنامهاش نوشته است: «شما به عنوان بازوی ولایت فقیه و سربازان امام زمان(عج) هستید و در خاطره یاد سربازان صدر اسلام را زنده میکنید، پس باید به وظیفه خطیری که دارید آگاه باشید و آن صیانت از اسلام عزیز است.»
شهید «غلامرضا کرد» در وصیتنامهاش آورده است: «با آغوش باز به سوی شهادت و قطره خونی که در بدن دارم با این کفاران از خدا بیخبر خواهیم جنگید و به آنها خواهیم فهماند که با هر قطره خون هر شهید، آرزوهای خود را بگور خواهند برد.»
شهید «فارس آهونشان» در وصیت نامهاش نوشته است: «خوشحال باشید که خداوند مرا به درگاهش راه داد چون شهادت هدیهای است الهی و هرکس نمیتواند به آن دست یابد.»
شهید «فرمانعلی قربانی» در وصیت نامهای خطاب به مادرش نوشت: «مادر مهربانم اگر شهيد شدم شما زياد براى من بىتابى نكنيد و براى من گريه نكنيد و خانوادههاى شهداى ديگرى را در نظر بگيريد، با خانواده شهدا رفت و آمد كنید.»