زهره شفیعی نیک‌آبادی، همسر سردار شهید سعید اصلانی از شهدای جنگ ۱۲ روزه، با نگاهی سرشار از عشق و ایمان، از زندگی مشترک خود با این شهید والامقام سخن می‌گوید. شهیدی که همواره به همسر خود این جمله را می‌گفت: «دعا کن تا در راه اسلام شهید بشوم.» و سرانجام شهادت خود را از با عشق زیادی که به شهدای گمنام داشت، از آنها گرفت.

حاج داود خاکپور مروستی، معروف به حاج آقا صلواتی، کسی است که نهضت جهانی صلوات را در کشور گسترش و معرفی کرد. او از خاطرات رفیق و هم‌بندی شهید غریب در اسارت «علیرضا کاشانیان» می‌گوید؛ شهیدی که جمله معروفش این بود: «دشمنان کف روی آب هستند.»

شهید «عباس ورامینی» در نامه‌ای به فرزند خود آورده است: «میثم جان! بابا رفت به صحرای کربلای ایران خوزستان داغ تا شاید درد حسین (ع) را با تمام گوشت و پوستش حس کند.»

رقیه جنیدی روایت می‌کند: «اگر به من اجازه می‌دادند پا به پای شوهرم، حاج هادی تو جبهه حضور پیدا می‌کردم. یک بار به همراه همسر شهید محمد جنیدی رفتیم کوت عبدالله، خانه کدخدای آن جا را کرده کرده بودند مقر پشتیبانی. کار ما تفکیک کمک‌های مردمی از هم بود، پوشاک، کنسرو، خشکبار، تره بار، و... را از هم جدا می‌کردیم تا موجب فساد همدیگر نشوند. علاوه بر این، از زخمی‌ها هم پرستاری می‌کردیم.»

خدیجه پایین‌محله مادر شهید «عباس ورامینی» روایت می‌کند: «از نوجوانی نیز در دهه اول محرم در خانه دیده نمی‌شد. دوستان و همسالانش را در محل جمع می‌کرد و هیئت تشکیل می‌داد تا به سینه‌زنی و زنجیرزنی بپردازند. عاشق سیدالشهدا(ع) بود و در محل به او عباس علمدار می‌گفتند.»

محمدابراهیم همت در جریان مصاحبه راوی لشکر ۲۷ با وی؛ پیرامون مهم‌ترین ویژگی‌های شخصیتی شهید عباس ورامینی گفته است: حاج عباس ورامینی؛ یکی از امید‌های آینده انقلاب و کشور ما بود. ایشان را من به خاطر تعاریفی که شنیده بودم، از سپاه تهران به لشکر آوردم. چون می‌دانستم در عملیات فتح‌المبین، فرمانده گروهان در گردان حبیب بن مظاهر و در عملیات الی بیت‌المقدس هم معاون گردان مقداد بود.

باقر شیبانی از نیرو‌های قدیمی لشکر ۲۷محمدرسول‌الله (ص) در خصوص شهید عباس ورامینی گفت: «واجبات را در کنار زن و فرزندانش انجام می‌داد ولی به مستحبات در جبهه عمل می‌کرد و مستحبات را در جبهه انجام می‌داد. این برای ما مهم بود. معلم زبانی نبود، معلم عملی بود.»

سیدمحمود هاشمی ده‌سرخی آزاده و جانباز سرافراز هشت سال دفاع مقدس در بخش اول گفتگو با نوید شاهد از دوران حضورش در جبهه می‌گوید: «با آغاز جنگ تحمیلی با اینکه سن و سالی نداشتم و جثه‌ام کوچک بود به جبهه اعزام شدم. امدادگر بودم. در دوران اسارت هم‌بندهای بسیاری داشتم ولی آنچه بیشتر در ذهنم مانده است، حمیدرضا فلاحی از نوجوانان شهر اصفهان بود که در دوران اسارت به شهادت رسید.»

مادر شهید کارمند «امیرمنصور یزدی» نقل می‌کند: «تنها شش ماه از زندگی مشترک او گذشته بود که قرار شد گردانی از تهران به جبهه اعزام شود، بدون اینکه کسی را مطلع کند درمیان صف رزمندگان قرار گرفت. من هنگام ناهار متوجه خروج او از خانه شدم وقتی دنبالش رفت، دید که امیر در صف اعزام ایستاده است؛ آن لحظه، آخرین دیدار مادر با فرزند بود. پس از حدود ۱۸ روز خبر شهادت او رسید.»

حمید حسن نژادکلو پدر شهید «میکاییل حسن نژادکلو» نقل می‌کند: «پسرم بسیار مهربان، اهل صله‌رحم، خوش‌برخورد و فعال در مسجد و قرآن بود. در زمان انقلاب فعالیت‌های زیادی انجام دادند و علیه رژیم شاه اعلامیه پخش می‌کردند. او الگویی از ایمان، خدمت، فداکاری و صداقت بود که زندگی خود را وقف اسلام، مردم و انقلاب کرد و آگاهانه راه شهادت قدم نهاد.»