نوید شاهد | فرهنگ ایثار و شهادت

آرشیو کامل
فرهنگی و اجتماعی
ویژه نامه شهدای هفدهم شهریور 57 / «جمعه سیاه»
17شهریور، جمعه خونین، روز طواف پروانه های عاشق به دور آتش بود؛ روز پرواز پرستوهای پاک درون آتش، روز خواندن نماز عشق، سجده کردن در محراب شهادت و خون بود؛ نمازی که وضویش از خون بود و تطهیرش نیز در خون بود و آوایش نیز صفیر گلوله ها و الله اکبر. روز شناختن پاک ترین و والاترین و عاشق ترین انسان ها به سوی خداوند و اوج گرفتن بر بلند آسمان بود. به همین بهانه نوید شاهد تهران به معرفی برخی از شهدای این حادثه می پردازد.
یاور تخریب چی!
«تخریب» واحدی تخصصی رزمی است که موانع پیشروی و نفوذ برای رزمندگان را حذف،خنثی یا نابود می‌کند و جلوی پیش روی دشمن را می‌گیرد. مهم‌ترین دستاورد فعالیت گردان تخریب،کاهش آمار شهدا در عملیات‌های مختلف و کمک به پیشبرد سریع‌تر و دقیق‌تر عملیات‌های تهاجمی رزمندگان است؛ وظیفه ای سخت و حساس در شروع و پایان هر عملیات. این مهم بهانه ای شد برای معرفی تخریب چی های شهید استان تهران.
آرشیو

سرچشمه نیکی

شهید اخلاقی اصل در نوجوانی به عشق پدر کمک حال او در تامین مخارج شد. حتی در زمان مرخصی اش هم به یاد دوستانش و وضعیت آن ها در جبهه بود. غذای لذیذ و جای راحت را نمی توانست قبول کند. شخصیتش مانند سرچشمه ای از نیکی ها بود.
درد و دلی از راه دور

درد و دلی از راه دور

شهید آفرینی در نامه هایش به تعریف از محل خدمت خود، قزوین، پرداخته است. او دلیل این کار را نه سختی های سربازی بلکه درد و دلی از راه دور با خانواده اش می داند.
هیچ تکیه گاهی بهتر از لطف و محبت تو نیست، مادر

هیچ تکیه گاهی بهتر از لطف و محبت تو نیست، مادر

شهید اصلانی در دلنوشته لطیفی که برای مادرش در وصف و ستایش مقام مادر نوشته است چنین می گوید:اکنون که جوانی نیرومند هستم بیش از اوقات دیگر به یک تکیه گاه معنوی احتیاج دارم و تصور می کنم برای من هیچ تکیه گاهی بهتر از لطف و محبت تو نباشد مادر.

کودکان شهید جمعه سیاه

در راه به ثمر نشستن انقلاب، نه تنها گل هایی بودند که پرپر شدند بلکه شکوفه هایی هم بودند که هنوز نشکفته از دست رفتند، در ادامه با برخی از این نوشکفته های از دست رفته آشنا می شویم.
یکی از روزهای دهه 60...

یکی از روزهای دهه 60...

شهید احمدی به تنهایی در مقابل منافقینی که قصد اهانت به جمهوری اسلامی و باورهای مردم مسلمان و رنج کشیده را داشتند ایستاد و بهای این ایستادگی اش را با شهادت گرفت.

رو سپیدی در بارگاه الهی از دید شهید جنتی

شهید جنتی در وصیت نامه خود می گوید: انسان يک روز به دنيا مي آيد و يک روز هم از دنيا مي رود. در اين دنيا خوبي و بدي مي ماند، اين را هم بگويم که من بدي را با خود مي برم و از خداوند بخشنده و مهربان مي خواهم که مرا ببخشد و در روز قيامت، پيش روي شما رو سفيد بيرون آورد.
هرچند ایمان دارید...

هرچند ایمان دارید...

وصیت نامه شهید احمدی کوتاه اما پر معنی است. وی در چند خط به برادرهای با ایمانش چند سفارش کرده است که دلایل هر کدام را نیز ذکر نموده.
حسين به آرزوى خودش رسيده است

حسين به آرزوى خودش رسيده است

شهید ابراهیمی در وصیت نامه اش از مادرش می خواهد تا بر شهادت او گریه نکند. دلیل این خواسته را هم چنین بیان می کند که حسين به آرزوى خودش رسيده است و دوست دارد كه همه براى او شادى كنند، نه عزادارى.