سکینه زائری نویسنده نوقلم در جشنواره سرخ نگاران می‌گوید: «روایت شجاعت‌ مردان سرزمینم و به تصویر کشیدن مردان آسمانی که برای حفظ ناموس، دفاع از کشور و خاکشان با اخلاص جنگیدند، برایم باارزش است.»

از آزاده و جانباز شهید «شهاب رضایی مفرد» روایت شده است: «آب به مرور زمان پل و رودخانه را شسته بود. کمی آن طرف‌تر پل، یک گودال بود و چند درختچه وجود داشت. پشت درختچه‌ها رفتیم و پنهان شدیم اما بی‌فایده بود و مرتب به سوی ما تیراندازی می‌کردند، مهمات به ما آخر رسیده بود، تشنگی امان‌مان را بریده بود.» ادامه این ماجرا را در نوید شاهد بخوانید.

از آزاده و جانباز شهید «شهاب رضایی مفرد» روایت شده است: «با عملیات بیت المقدس و آزادی خرمشهر در خرداد ۱۳۶۱ رژیم بعثی عراق به دلیل ناتوانی نظامی و عمق بخشیدن به خطوط دفاعی خود و تظاهر به صلح طلبی و فریب اذهان عمومی در یک اقدام از پیش طراحی شده قسمت هایی از مناطق غرب کشور از جمله منطقه عمومی سر پل ذهاب را تخلیه کرد...» ادامه این ماجرا را در نوید شاهد بخوانید.

از آزاده و جانباز شهید «شهاب رضایی مفرد» روایت شده است: «حرف‌های دکتر در روحیه او اثر خوبی گذاشته بود. با برادرانم خداحافظی کردم و به شهرک المهدی برگشتم و این آخرین دیدار ما قبل از اسارت بود.»

از آزاده و جانباز شهید «شهاب رضایی مفرد» روایت شده است: «برادرم وهاب هم در همین منطقه به صورت بسیجی در حال خدمت سربازی‌اش بود. برای او هم پیغام فرستادم تا نزد ما بیاید. وهاب تا ظهر خودش را به ما رساند. او گفت: عبدالرضا هم به جنوب اعزام شده است. با این اوصاف 5 برادر همزمان در جبهه بودیم.»

آمنه خاوری همسر شهید مدافع حرم لشکر فاطمیون «محمدعلی خاوری» به مناسبت سالگرد همسرش در گفتگو با نوید شاهد بیان کرد: «قبل از اینکه به عملیات برود، حدود ساعت 1 و 30 دقیقه بامداد بود که با من تماس گرفت. کمی که از گفتگویمان گذشت باز تاکید کرد؛ مراقب فرزندانمان باش. برایم گریه نکنید چون وظیفه خود می‌دانستم که به جنگ بروم. برای فرزندانم هم مادر باش و هم پدر. پیرو دین و رهبر باشید. بعد شهادتم کسانی شما را می‌آزارند در مقابل آنها صبور و شکیبا باشید.»

فاطمه زهرا عروجی همسر شهید انقلاب اله‌قلی قدمی در گفتگو با نوید شاهد گفت: اله‌قلی می‌گفت: باید فرامین امام خمینی را اطاعت کنیم و هرچه زودتر مردم را از دست این رژیم ستمشاهی نجات بدهیم.

پدر شهید «عبدالله کریمی» نقل می‌کند: «شب عملیات بدر در تاریخ بیست و دوم اسفند سال ۱۳۶۳ قبل از آغاز عملیات با منزل تماس گرفت و با اعضای خانواده صحبت کرد و در اواخر مکالمه به پدر اعلام داشت که دیگر منتظر من نباشید و من یقین دارم که به شهادت خواهم رسید؛ و در همان شب نیز به آرزوی خود یعنی شهادت در راه وطن نایل گشت.»

از آزاده و جانباز شهید «شهاب رضایی مفرد» روایت شده است: «نماز شب می‌خواندیم و ساعاتی از شب را به دعا و مناجات مشغول بودیم با این اوصاف لحظه‌ای هم از فکر بیرون راندن دشمن غافل نبودیم. از اینکه در اینجا و میان گروه بودم احساس خوبی داشتم. با تعدادی از بسیجی‌های مخلص و جوان و نوجوان در قسمت اطلاعات عملیات بودم یادم می‌آید.....»

از آزاده و جانباز شهید «شهاب رضایی مفرد» روایت شده است: «او رابطه‌ی خوبی با مأمورین عراقی داشت و با استفاده از همین رابطه داروهایی را که نیاز داشتیم از طریق او برای اسرای بیمار دریافت می‌کردیم.»