آخرین اخبار:
کد خبر : ۶۱۲۴۸۱
۱۵:۳۰

۱۴۰۴/۱۲/۱۸
خاطره خودنوشت شهید جمشید سلیمانی قسمت «۳۴»

چهره‌های نورانی و شور ملاقات با معشوق

شهید «جمشید سلیمانی» در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: «چهره  برادران و عزیزان طور دیگری بود، یک شوق و هیجانی در بین برادران دیده می‌شد که انگار همین حالا می‌خواهند به حجله دامادی بروند یا در حال زیارت خانه خدا می‌خواهند بروند، که اینطور هم بود...» قسمت سی و چهارم خاطره این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.


شهید جمشيد سليمانی

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «جمشید سلیمانی» یکم شهریور سال ۱۳۳۹ در شهرستان کازرون دیده به جهان گشود. دوران کودکی را در زادگاهش سپری کرد و در هفت‌سالگی راهی مدرسه شد. تحصیلات خود را تا مقطع سوم متوسطه ادامه داد. هم‌زمان با اوج‌گیری نهضت انقلاب اسلامی، به صف انقلابیون پیوست و حضوری فعال در فعالیت‌های انقلابی داشت. با آغاز جنگ تحمیلی، از جمله افرادی بود که با روحیه‌ای ایثارگرانه و پیش‌قدم، عازم جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد و در کنار دیگر رزمندگان اسلام به دفاع از میهن پرداخت. وی سرانجام ۲۰ فروردین سال ۱۳۶۶ در جریان عملیات کربلای ۸ منطقه شلمچه به شهادت رسید. پیکر پاکش در گلزار شهدای کازرون به خاک سپرده شد.

متن خاطره قسمت «۳۴»:

شب جمعه بود، ساعت حدود ۵ بود که از اردوگاه سوار ماشین‌ها شدیم و با هم و یکدیگر روبوسی کردیم و خداحافظی و حلالیت طلبیم و به هم دیگر می‌گفتیم: هر کس شهید شد، ما را هم شفاعت کند.

من و مهدی از اول تا آخر با هم بودیم و لحظه ایی از هم جدا نمی‌شدیم حتی برای نماز، دست نماز (وضو) یا خوردن خوراک، برای خوابیدن همیشه و همه جا در کنار هم بودیم حتی شب عملیات.

سوار ماشین شدیم و حرکت کردیم به طرف خط اول به راه افتادیم، در بین راه صلوات می‌فرستادیم و من و علی اصغر و برادر محمودی با کمک هم جوشن می‌گفتیم، بچه‌ها هم جواب می‌دادند.

اصلاً آنگاه در چهره  برادران و عزیزان طور دیگری بود، یک شوق و هیجانی در بین برادران دیده می‌شد که انگار همین حالا می‌خواهند به حجله دامادی بروند یا در حال زیارت خانه خدا می‌خواهند بروند، که اینطور هم بود.

ادامه دارد...


گزارش خطا

ارسال نظر
تازه‌ها
طراحی و تولید: ایران سامانه