آخرین اخبار:
کد خبر : ۶۳۳۶۴۲
۱۱:۱۹

۱۴۰۵/۰۸/۱۰

«هر روز پشت در منتظرم»؛ نامه یک دانش‌آموز قزوینی به شهدا

« در دل پاک یک شهید، در چند ثانیه پیش از شروع عملیات چه می‌گذشت؟ سجاد خواجه‌وند، دانش‌آموز قزوینی، این پرسش را در نامه‌ای به شهدا مطرح کرده و از لحظه خداحافظی شهید با پدر و مادرش نوشته است. وی در پایان، با امید دیدار در روز قیامت، خود را «هر روز پشت در» منتظر پاسخ نامه‌اش دانسته است ...» این نامه را، همزمان با ایام بزرگداشت دانش‌آموز در پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان قزوین بخوانید.


«هر روز پشت در منتظرم»؛ نامه یک دانش‌آموز قزوینی به شهدا

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، نامه‌های دانش‌آموزان استان قزوین به شهدا تصویری از صداقت، صمیمیت، مهربانی، تعهد و تعبد نسل امروز در پاسداشت مقام و منزلت یاران دیروزشان ترسیم گردیده که در نوع خود قابل ستایش و خواندنی است.

سجاد خواجه‌وند از دانش‌آموزان استان قزوین است که طی نامه‌ای به شهدا این چنین می‌نویسد: سلام! سلامی به گرمی و سوزش ترکش. به سوزش تیری که در درون بدن پاک و مطهر تو در حال به درد آوردن قلب ساده و بی‌ریای توست.

سلام خود را آغاز می‌کنم با نام زهرا، آغازگر بیشتر عملیات‌های جنگی، سلام خود را آغاز می‌کنم با نام والفجر، با دهلویه، با سوسنگرد، با جای جای محل درگیری و با نام شهر خون و آزادی، آغاز می‌کنم، سلام خود را با نام شهر‌ها و روستا‌هایی که از چنگ دشمنان آزاد کردی، آغاز می‌کنم، با نام گل لاله آغاز می‌کنم که نماد توست، نماد آزادی و آزادگی، نماد انسانی است که خود می‌رود و احتیاج به کسی ندارد، نماد رنگ آزادی است.‌

می‌خواهم به دل کوچک در بدنت، ولی بزرگ در دنیای خود بگویم:‌ ای دل! تو چقدر بزرگی و عظیم که همهٔ سختی‌ها را با جان خریدی و به سمت صحنه‌های نبرد حرکت کردی، می‌خواهم با دو پای پاره پاره شده و زخمی تو صحبت بکنم و بگویم که شما چقدر قوی هستید که همهٔ مشکلات را به جان خریدید و خم به ابرو نیاوردید.‌ می‌خواهم با دو دست تو صحبت کنم و بگویم:‌ ای بزرگواران! شما نیز مانند پا‌ها چه قدر بزرگوارید که این اسلحه را در خود گرفتید و با شلیک هر گلوله، یک عامل فتنه را از بین بردید.‌ 

می‌خواهم با زبانت صحبت کنم، با آن زبانی که در شب‌های عملیات، آیه‌های قرآن و دعا‌های زیبای جوشن کبیر، دعای کمیل و ... را به زبان می‌آورد، تو زبانی داری که فقط به کلام خدا آغشته است، پس برای تو افتخاری از این بالاتر نیست که آن چه را که به تو هدیه داده از دست و پا و غیره، همه را در راه خدا بکار بردی.‌

می‌خواهم بدانم در دل پاک تو چه می‌گذشت، زمانی که چند ثانیه به شروع عملیات باقی نمانده بود، از زمانی که تو برای آخرین بار با پدر و مادرت خداحافظی می‌کردی، هنگامی که اشک در چشمان مادرت جمع می‌شد و تو با گوشهٔ دست، آن اشک‌ها را جمع و پاک می‌کردی.

شاید بگویند من دیوانه‌ام، ولی بدان که منتظر جواب نامه‌ات هستم. می‌مانم و هر روز در پشت در منتظرم که روزی پستی نامه تو را برایم بیاورد، من این امید را در خود پرورانده‌ام که تو و همزمانت، هیچگاه نمرده‌اید، بلکه همهٔ شما به کار‌ها و اعمال ما نگاه می‌کنید. ان شاء الله که اعمال ما بر گرفته و الگویی از اعمال و رفتار شما باشد. به امید دیدار در روز قیامت،‌ ای برادر بزرگم!

منبع: کتاب قاصدک (مجموعه نامه‌های یکصد دانش‌آموز به شهدا)


گزارش خطا

ارسال نظر
تازه‌ها
طراحی و تولید: ایران سامانه