شهید پویا آموسی

مستند «به وقت ماندن»، روایتی از زندگی و لحظه‌های حماسی شهادت سرباز مدافع وطن شهید «پویا آموسی»، با حضور خانواده این شهید بزرگوار و جمعی از مسئولان استانی در قزوین رونمایی شد.

در کوچه‌های قزوین، هنوز بوی عطر گل رضا می‌آید. علی آموسی، پدر شهید «پویا آموسی»، از شهدای جنگ 12 روزه، مردی که از ۱۴ سالگی در و پنجره آلومینیوم‌سازی کرد و امروز نامش با افتخاری بزرگتر گره خورده است، از لحظه‌ای می‌گوید که پیکر پسرش را دید؛ بدنی آرام، با پای راست شکسته از بالای زانو و پایین زانو، و شکمی که دیگر نبود. اما این پایان ماجرا نبود. از آن روز، پویا در خواب‌های پدر، با لباس سفید، نورانی، و خبرهایی از بهشت حاضر می‌شود.

شهید «پویا آموسی»، جوان ۲۳ ساله قزوینی، در جنگ ۱۲ روزه هنگام جا زدن خشاب ۵۷ کیلویی پدافند، با اصابت موشک پهپاد آمریکایی به شهادت رسید. پدرش می‌گوید: «پویا از کودکی عاشق شهدا بود؛ شب‌ها روایت فتح گوش می‌داد و از مزار شهدا که رد می‌شد، به من می‌گفت: بابا اینجا را آرام‌تر برو.» پسرم عاشق شهدا بود و خود به شهدا پیوست.

شهید جنگ 12 روزه، «پویا آموسی»، مردانه زیست تا ثابت کند که می‌توان هم دانشجو بود، هم کارگر، هم نمازخوان و هم فرزندی دلسوز. این شهید بزرگوار در خیابان نواب دانشگاه، درس خواند، اما در مسجد محله‌شان مردانگی را معنا کرد. آمدنش خیر بود و رفتنش، برکتی شد برای همه کسانی که وی را دوست داشتند.