جانباز 70 درصد «اطلس‌باف»:
آن روز در ارتفاعات حاجی‌عمران، وقتی نارنجک در کنارم منفجر شد و خون، چهره‌ام را شست، گمان کردم داستانم به پایان رسیده است. نمی‌دانستم این آغاز راهی است که از سنگر‌های خاکی به اتاق‌های روشن جراحی می‌رسد. حالا پس از گذر از سیاه‌چاله‌های درد، جراحت و پذیرش "جام زهر"، دست‌هایم که روزی اسلحه را می‌فشردند، اکنون درد دیگران را تسکین می‌دهد. این روایت یک جانباز نیست، روایت زندگی‌ای در سخت‌ترین لحظات است.