از مبارزه در روزهای انقلاب تا شهادت در والفجر ۴

 

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ،  شهید «ابراهیم‌علی معصومی» در دوم دی‌ماه ۱۳۳۷، در روستای شاهجرین از توابع همدان در خانوادهای با صفا و پارسا دیده به جهان گشود.  پدرش اسدالله و مادرش فاطمه نام داشت. پدر و مادر به خاطر تربیت دینی او، پیش از سن مدرسه او را به مکتب فرستادند تا قرآن و علوم قرآنی را فراگیرد.

 او همزمان با فراگیری قرآن، امتحان اول و دوم دبستان را داد و با نمره‌های خوب به کلاس سوم راه یافت. ابراهیم تا دوم راهنمایی را با موفقیت ادامه داد، اما به دلیل مشکلات مالی و بعد مسافت، از ادامه تحصیل بازماند.

 

ابراهیم از کودکی، عشق و علاقه زیادی به کسب معارف داشته و به شرکت در جلسات مذهبی رغبت نشان می داد. او به خاطر برخورداری از روحیه مذهبی و ضمیر پاک، با شروع انقلاب، بنا به فطرت بی آلایش خود، به ندای حضرت امام خمینی (ره) لبیک می گوید و وارد فعالیت‌های انقلابی می شود و از هیچ تلاشی در تحقق انقلاب دریغ نمی کند.

او با شور انقلابی، به شعارنویسی بر در و دیوار و پخش اعلامیه‌ها پرداخت و بارها تحت تعقیب مأموران رژیم قرار گرفت. ابراهیم در روزهای سرنوشت‌ساز انقلاب، از جمله در نماز باشکوه عید فطر ۱۳۵۷ در تپه‌های قیطریه و در روز جمعه سیاه در میدان ژاله حضور یافت و با لباس‌های خونین به خاطر حمل زخمی و شهید به خانه بازگشت. 

ابراهیم برای اینکه به رژیم شاه خدمت نکند، از رفتن به سربازی سرباز می زند. سرانجام که مجبور می شود به سربازی برود، چند بار از پادگان فرار می کند. اما پس از پیروزی انقلاب اسلامی، بنا به فرمان امام (ره) به خدمت اعزام شد و مدت‌ها در شیراز خدمت کرد.

شهید «ابراهیم‌علی معصومی» در سال۱۳۵۸ ازدواج کرد و صاحب دو پسر و یک دختر شد.

 

 

ابراهیم که روحیه انقلابی‌تری داشت، پس از پایان سربازی، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را برگزید و در اوایل سال ۱۳۵۹ به عضویت رسمی سپاه همدان درآمد. با شروع جنگ تحمیلی، عازم جبهه سرپل ذهاب شد. او مدتی بعد به سپاه تهران منتقل شد و در پادگان «ولی‌عصر (عج)» به فعالیت ادامه داد. وی همچنین در قالب نیروهای اعزامی از سوی لشکر ۲۷ به فرماندهی حاج احمد متوسلیان، در ماموریت‌های برون‌مرزی از جمله سوریه و لبنان علیه رژیم صهیونیستی نقش‌آفرینی کرد.

 

 

شهید معصومی در عملیات‌های مختلفی همچون «فتح‌المبین» به‌عنوان فرمانده گروهان حضور داشت و از ناحیه کتف مجروح شد. او پس از بهبودی، بار دیگر به جبهه بازگشت و با شایستگی به‌عنوان فرمانده گردان در لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله (ص) منصوب شد.

او سرانجام در سیزدهم آبان ۱۳۶۲، در جریان عملیات «والفجر ۴» در منطقه «پنجوین»، در حالی که برای یاری و هدایت نیروها به خط مقدم رفته بود، بر اثر اصابت ترکش و گلوله به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

 

 

آرزوی دیدار دخترش بر دل فرمانده ماند
شهید ابراهیم‌علی معصومی، معاون تیپ و فرمانده گردان کمیل، وقتی دخترش به دنیا آمد برای دیدن او از شهید همت دو روز مرخصی خواست. شهید همت گفت: عملیات مهمی در پیش است، بعد از عملیات برو. او بدون هیچ شکایتی فقط گفت: چشم و راهی خط مقدم شد. شهید ابراهیم‌علی معصومی در این عملیات به شهادت رسید و هیچ وقت تنها دخترش را ندید.

 

پیکر مطهراین شهید سرافراز پس از هشت سال، در سال ۱۳۷۰ تفحص و در قطعه ۲۹ بهشت‌زهرا (س) تهران در جوار همرزمان شهیدش به خاک سپرده شد.

 

روحش شاد و یادش گرامی

 

انتهای پیام/