تا آخرین لحظه از حریم اسلام دفاع میکنم
به گزارش نوید شاهد گیلان؛ بعضی وصیتنامه‌ها را باید ایستاده خواند. وصیتنامه شهید دانش آموز عباس علینژاد از همان دسته است؛ متنی کوتاه، اما با لحنی چنان قاطع که گویی شهید، پیش از رفتن، آخرین حرفش را یکبار برای همیشه به دشمن میگوید.
«اگر جنازه من هزاران تکه شود…»
شهید علینژاد، وصیتنامهاش را با خطاب مستقیم به دشمن آغاز میکند:
«ای دشمنان قرآن و اسلام، اگر جنازه من هزاران تکه شود و اگر جسم من تبدیل به خاک شود، تا لحظه‌های آخر از حریم اسلام دفاع خواهم کرد.»
این جمله، مرز میان ترس و ایمان را روشن میکند. شهید، احتمال تکهتکه شدن پیکرش را نه یک تهدید دور، بلکه امری ممکن میداند؛ و در همان حال اعلام میکند که حتی آن هم نمیتواند ارادهاش را بشکند. دفاع از حریم اسلام، در نگاه او، به سلامت جسم گره نخورده است.
«ما ملت بیوفا نیستیم»
بخش دوم وصیتنامه، پاسخی است به کسانی که گمان میکنند فشار و سختی میتواند ملت را از امامش جدا کند:
«ما ملت بیوفا نیستیم که اماممان را تنها بگذاریم.»
این جمله، هم یک اعلام موضع است و هم یک تعهد. شهید علینژاد وفاداری را هویت خود و ملتش میداند؛ چیزی که با هیچ تهدیدی معامله نمیشود.
«ما عاشقان شهادتیم»
وصیتنامه با جمل‌های به پایان میرسد که عصاره کل متن است:
«ما عاشقان شهادتیم، ما را از شهادت نترسانید.»
او شهادت را نه یک ترس، بلکه یک عشق معرفی میکند؛ و همینجاست که لحن وصیتنامه از دفاع به اعلام پیروزی تغییر میکند: کسی که عاشق شهادت است، با تهدید به شهادت، نه ترسانده میشود، بلکه مصممتر میگردد.